سکولاریسم به مثابه «نگاه دنیوی و این جهانی به هستی، عمیقترین لایه معرفتی مدرنیته، یعنی غرب بعد از رنسانس است. جامعه سکولار همه ظرفیت و تواناییهای آدمی را در خدمت زندگی دنیوی به کار میگیرد و ابعاد قدسی و معنوی انسان و جهان را به فراموشی میسپارد.
سکولاریسم دارای دو بعد عملی گرایش عملی به این جهان و نظری تفسیر این جهانی از هستی است. بعد عملی سکولاریسم با اعتقاد به جهان معنوی و حقایق فوق طبیعی نیز سازگار است توجیه معنوی یا دینی کنشهای این جهانی سکولاریسم نظری میتواند دارای وجوه و تعینات مختلفی باشد….. (جریان شناسی سینمای ایران صفحه 60)
مطالعه کامل در کتاب «جریان شناسی سینمای ایران» به قلم دکتر رفیعالدین اسماعیلی
